von Gartenberg-Sadogórscy, baronowie


von Gartenberg-Sadogorski herbu własnegoWywodzący się z duńskiej rodziny Piotr Mikołaj baron von Gartenberg Sadogórski stał się właścicielem Sierakowa w 1768 roku. Jest on najsłynniejszym przedstawicielem swego rodu. Urodził się około 1714 r. w Kregome w Danii jako syn luterańskiego proboszcza Hansa Nielsena (1682-1748) i Marie Arendrup (1684-1771). Przyjąwszy solidne wykształcenie poznał medycynę, chemię i górnictwo. Od 1749 roku swe losy związał z Saksonią i ministrem Henrykiem Brülem. Piastował tam wysokie funkcje w górnictwie i przemyśle. Za stawiennictwem swego mocodawcy pracował w mennicach w Gubinie i Lipsku gdzie zajmował się m.in. fałszowaniem polskiej monety, przez co wszedł w konflikt z ówczesnym starostą przemyskim Stanisławem Poniatowskim. Znany ze swych zdolności i doświadczenia von Gartenberg Sadogórski Piotr Mikołajsprowadzony zostaje do Polski w 1765 r. przez dawnego adwersarza – obecnie króla Stanisława Poniatowskiego, w celu przeprowadzenia reformy monetarnej w kraju. Zostaje również radcą Komisji Skarbu Nadwornego oraz zajmuje się uprzemysłowieniem Polski. W 1776 r. sejm nadaje mu indygenat polski, dzięki czemu może nabyć klucz sierakowski. Zakłada w mieście, w Rynku austerię i aptekę. Również za jego wstawiennictwem rozwijała się gmina ewangelicka. Ofiarowuje on drewno na budowę nowego kościoła (ukończono go w latach 1782-1785). Zadłużony, w 1780 roku sprzedaje miasto swemu zięciowi Karolowi Abrahamowi von Fritsch. Umiera kilka lat później, w 1786 r., w Drezdenku, zaś pochowany zostaje w nowo wzniesionym kościele ewangelickim w Sierakowie.