von Brühl, hrabiowie


von Bruhl herbu własnegoNiemiecka rodzina szlachecka i arystokratyczna, z której Heinrich von Brühl (1700-1763), hrabia Cesarstwa Rzymskiego, pierwszy minister i faworyt króla Polski i elektora saskiego Augusta III Wettina (1696-1763), generał artylerii koronnej i wolnomularz, wpływowy polityk swoich czasów, otrzymał szlachectwo polskie (indygenat), przy okazji fałszywie przypisując sobie pochodzenie od polskiego rodu rycerskiego Jastrzębców, których herb wraz z przydomkiem „hrabiego na Ocieszynie” przybrał obok rodowego. W 1749 r. za okrągłą sumę 1 miliona złotych kupił on od królowej Francji, Marii z Leszczyńskich miasto Sieraków z wszystkimi przyległościami. W dobrach sierakowskich zjawił się von Bruhl Heinrichosobiście dwukrotnie: w 1751 r., przy okazji biorąc udział w powołaniu sierakowskiej gminy ewangelickiej i zatwierdzając przywileje okolicznych osad olęderskich: Dębowca, Radusza, Chorzępowa, Zatomia Nowego, Bucharzewa, Bukowców i Tucholi i drugi raz, w dziesięć lat później, gdy sierakowskim luteranom przekazał położone nad Wartą magazyny solne z przeznaczeniem na tymczasowy dom modlitwy. Hrabia i minister był żonaty z Marią Anną Franciszką z domu hrabianką von Kolovrat-Krakovską (1717-1762), która zapisała się w dziejach regionu jako fundatorka w 1750 r., kościoła parafialnego w Lutomiu, należącym wówczas do dóbr sierakowskich. Po śmierci Heinricha von Brühl jego dzieci sprzedały Sieraków i okolice baronowi Piotrowi Mikołajowi von Gartenberg-Sadogórskiemu.