Rutkowscy herbu Pobóg


Rutkowscy herbu PobogRodzina szlachecka pochodząca z dawnych Prus Królewskich, gdzie w okolicach Działdowa leżą Rutkowice, od których wzięli swe nazwisko. Przodkowie ich przybyli do Prus u schyłku XV w. z zaścianka Goszczyno w powiecie płońskim na Mazowszu i nosili jeszcze wówczas nazwisko Goszczyńskich. Na początku XVIII w. Kazimierz Rutkowski przeniósł się z Prus do Małopolski, skąd jego syn Maciej po powstaniu kościuszkowskim trafił do Wielkopolski. Potomkiem jego był Ludwik Piotr Rutkowski (1836-1895), w 2. poł. XIX w. dziedzic dóbr położonych koło Sierakowa: Popowa i Ławicy (dawniej zwanej Debrznem). Zmarł jako człowiek bezżenny, a majątek po nim odziedziczył bratanek, Napoleon Rutkowski (1868-1931), który w dziejach lokalnych zasłużył się jako działacz Rutkowski Napoleonnarodowy i społeczny, m.in. fundator dzwonów kościelnych w Sierakowie, a także jako kompozytor wielu modnych utworów, do części z nich pisali słowa znani poeci, m.in. Przerwa-Tetmajer i Przybyszewski, z którymi Napoleon utrzymywał w młodości liczne i bliskie kontakty. Po śmierci Napoleona majątek odziedziczył Andrzej Rutkowski, syn konserwatora zabytków, prof. Jana Rutkowskiego, niespokrewniony z rodziną dziedziców, lecz usynowiony przez Napoleona, który z małżeństwa z Elżbietą z Tuchołków nie pozostawił własnego potomstwa. Doczesne szczątki Napoleona Rutkowskiego oraz innych członków rodu spoczywają w okazałym grobowcu na sierakowskim cmentarzu.