Kurnatowscy herbu Łodzia


Kurnatowscy herb ŁodziaJedna z rodzin szlachty rdzennej, której najdawniejszym gniazdem były Kurnatowice koło Kwilcza (w średniowieczu nazwę wsi pisano Kunratowice, a pochodzi ona od imienia Konrad).W przeciwieństwie do Bnińskich i Opalińskich, którzy byli wspólnego pochodzenia oraz Boboleckich, którzy aspirowali do niego, Kurnatowscy nie byli blisko spokrewnieni z tymi możnymi rodami, choć posiadali wspólny herb, czyli Łodzię. Używali własnego przydomka rodowego: „z Bytynia“, wskazującego na pamięć odległego pochodzenia Kurnatowicach z tej miejscowości. Ze względu na duży stopień rozrodzenia i wczesne przejście rodziny na kalwinizm, nie udało się jej osiągnąć znaczącej pozycji w czasach szlacheckiej Rzeczypospolitej. Z rodziny tej wywodziło się za to wielu zasłużonych duchownych kalwińskich oraz patronów tego wyznania. W okolicach Międzychodu oprócz rodowych Kurnatowic, które wyszły z rąk rodziny już w XVII w., posiadali w różnych okresach czasu także majątki w Charcicach, Orzeszkowie i Chalinie, którego dziedzic z czasów porozbiorowych, Fryderyk Wilhelm Kurnatowski został pierwszym starostą (landratem) nowo utworzonego w 1818 r. powiatu międzychodzkiego, a biuro władz tego powiatu mieściło się przez dwadzieścia lat w chalińskim dworze. Mimo ewangelickiej religii i piastowania pruskiego urzędu, landrat Kurnatowski był polskim patriotą, a w każdym razie na takiego wychował swego syna Apolinarego Stefana, który m.in. walczył w powstaniu listopadowym oraz brał udział w ruchu spiskowym lat czterdziestych XIX w., za co był więziony przez Niemców. Córka Apolinarego, Adela, była ostatnią z tej linii rodziny i zarazem ostatnią polską dziedziczką majątku w Chalinie.