Bnińscy herbu Łodzia, hrabiowie


Bininscy herb ŁodziaZnana wielkopolska rodzina arystokratyczna, wywodząca się od możnowładczego rodu komesów z Bnina, z którego pochodzili także Opalińscy herbu Łodzia, rodzina będąca w istocie młodszym odgałęzieniem Bnińskich. W 1785 r. jeden z najzamożniejszych ówczesnych magnatów wielkopolskich, sędzia ziemski poznański Łukasz Bniński (1740-1818), późniejszy marszałek konfederacji targowickiej i poseł na Sejm Czteroletni kupił Sieraków wraz z rozległym kluczem dóbr, dotychczasową własność barona Abrahama von Fritscha, zięcia słynnego Piotra Mikołaja von Gartenberg-Sadogórskiego. Łukasz Bniński, mimo iż przyjął od króla pruskiego tytuł hrabiowski, to po rozbiorach przeniósł się do swojego majątku w Ostropolu na Wołyniu, a dobra sierakowskie sprzedał bratu, Ignacemu Rupertowi Bnińskiemu (1743-1804), w przeszłości m.in. rotmistrzowi Kawalerii Narodowej, staroście średzkiemu i członkowi Komisji Dobrego Porządku dla miast królewskich województwa poznańskiego. Po nim Sieraków odziedziczył ostatecznie w wyniku działów rodzinnych jeden z jego synów, Aleksander Stanisław Rufin hr. Bniński (1783-1831). Za jego czasów, w 1817 r. miał miejsce wielki pożar Sierakowa, który zniszczył m.in. również sierakowski zamek, później nie odbudowany. Ostatni dziedzic zamku, Aleksander Bniński sprzedał dobra sierakowskie w 1818 r. Friedrichowi von Kottwitz, jednak po dziewięciu latach odkupił je i odsprzedał ponownie, tym razem państwowej instytucji – Generalnej Dyrekcji Zakładu Opieki nad Wdowami w Berlinie, która z kolei sprzedała majątek powstającemu Stadu Ogierów. Oprócz dóbr sierakowskich, na terenie dzisiejszego powiatu międzychodzkiego hr. Bnińscy posiadali na pocz. XIX w. również majątek w Luboszu, gdzie do dziś stoi ufundowany przez nich kościół parafialny.