Pałac w Gorzycku Starym


Gorzycko0003Ta niewielka wieś, położona na zachód od Międzychodu, od samego początku swego istnienia stanowiła własność rycerską rodu Gorzyckich. Być może ich pierwotna siedziba znajdowała się w miejscu zachowanego do dzisiaj grodziska nad Jez. Wiejskim. Dopiero w XVII wieku, jak wiele okolicznych majątków, wchodzi ona w skład rozległych dóbr rodziny von Unrug, dziedziców Międzychodu i powiązana zostaje z niedalekim majątkiem w Gorzyniu.

Najprawdopodobniej pod koniec XVIII w., w północnej części wsi, wzniesiony zostaje niewielki, murowany, parterowy dwór, nakryty naczółkowym dachem. Posiada on mocno wysunięty piętrowy ryzalit usytuowany na osi obiektu, którego górna część zamknięta zostaje trójkątnym szczytem. GORYZCKO 1938W dachu, po obu stronach ryzalitu, umieszczono duże prostokątne okna doświetlające mieszkalne poddasze. W czasie przebudowy pałacu na początku XX w. dostawiono do niego w części północnej parterową przybudówkę. Wyjście do ogrodu, umieszczone od strony wschodniej, prowadzi do XIX-wiecznego parku krajobrazowego o powierzchni około 6 ha, w którym znajduje się zabytkowa studnia.

Na północ od dworu położone jest założenie folwarczne z końca XIX w. W jego skład wchodzą m.in.: stajnia, obora, spichlerz, stodoła, kuźnia oraz kolonia domów mieszkalnych pracowników folwarku. Majątek w 1926 roku liczył 639 hektary i miał gorzelnię.

Dwór i majątek w Gorzycku Starym jest własnością Akademii Rolniczej w Poznaniu, jako Rolniczy Zakład Doświadczalny i jest niedostępny do zwiedzania.

Gorzycko Stare na przestrzeni wieków stanowiło własność:

  • XV-XVII w. – Gorzyccy h, Nałęcz,
  • XVII-XVIII w. von Unruhowie,
  • 1778-1797 – Wiśniewscy h. Ramułt
  • 1797 r. – bar. Ziemięccy h. Nieczuja,
  • 1800-1852 – bar. von Harlem-Gorzyn,
  • 1852-1896 – hr. von Blanckensee-Fircks,
  • 1896-1945 – von Willichowie.