Dwór w Kolnie


Kolno0006Dawne założenie folwarczno-dworskie w Kolnie znajdowało się w północno-zachodniej części miejscowości, między Jeziorem Koleńskim a zabudowaniami wsi. W połowie XIX w. stanowiło ono własność prusko-królewską i dzierżawione było przez różnych najemców. Historia wsi jest jednak znacznie starsza i swymi korzeniami sięga XIV w., kiedy to stanowiła ona gniazdo rodowe znanego w regionie rodu rycerskiego Koleńskich.

Na początku XIX w. wzniesiono w Kolnie prosty, piętrowy budynek nakryty dachem naczółkowym. Trzyosiowa elewacja frontowa obiektu zwrócona jest w stronę północną, w kierunku dziedzińca gospodarczego. Wejście główne do dworu, usytuowane centralnie na osi budynku, zaznaczone zostało niewielkim ryzalitem, zwieńczonym niedużym szczytem. Od południa, wychodzi się z niego do pięknego XIX-wiecznego parku krajobrazowego o powierzchni 3 ha, w którym rosną okazałe platany i kasztanowce. Założenie to prowadziło aż do brzegów pobliskiego Jeziora Koleńskiego.

Na północ od dworu usytuowany jest dziedziniec gospodarczy dawnego folwarku. Do dnia dzisiejszego z zabudowy zachowała się m.in. przepompownia wody z początku XX w., dwie obory, spichlerz z powozownią, gorzelnia i kolonia domów pracowników folwarku. Majątek w 1926 roku liczył 355 hektarów.

Dwór oraz folwark stanowią obecnie własność prywatną. Zabytkowy obiekt mieszkalny jest w stanie ruiny i dostępny jest tylko z zewnątrz.

Kolno na przestrzeni wieków stanowiło własność:

  • XIV-XVIII w. – Nałęczowie z Kolna i Prusimia, najpierw nazwali się Koleńskimi, od XVI w. nosili nazwisko Prusimscy,
  • 1797-ok.1815 – ks. von Hohenlohe-Ingelfingen,
  • 1830 r. – von Motzowie,
  • 1848 r. – Nobilingowie,
  • 1873 r. – Boldtowie,
  • 1921-1939 r. – Ciesielscy.