Pałac w Kwilczu


kwilcz_PALAC003Zespół dworsko-folwarczny w Kwilczu powstał w obecnym kształcie w XIX w. W 1828 roku, ówczesny właściciel miejscowości, Arsen Kwilecki wybudował pałac według projektów znanego berlińskiego architekta Karola Fryderyka Schinkla. Budynek wzniesiony został przy krawędzi skarpy nadjeziornej i ma charakter pałacowo-willowy. Pałac jest dwukondygnacyjny, od frontu ozdobiony trójkątnym tympanonem, portalem i delikatnym boniowaniem ścian. Od strony jeziora wysunięty ryzalit akcentuje dużą salę balową. Autor oszczędnie stosuje w nim detal architektoniczny, koncentrując swoją uwagę na odpowiednim rytmicznym rozkładzie okien. Każdemu oknu parteru odpowiadają dwa mniejsze okna pierwszego piętra ujęte wspólnym odcinkiem gzymsu. Jedynie ponad wejściem umieszczone zostało okno potrójne, akcentujące oś środkową budynku. Ta przyjemna ziemiańska rezydencja swą spokojną i minimalistyczną wręcz architekturą odwołuje się do najlepszych wzorów włoskiego renesansu. Wewnątrz, w pokojach reprezentacyjnych, umieszczono malowidła z lat 1830-1840.

Przed pałacem znajduje się niewielki dziedziniec honorowy, obramowany oficynami i stajnią. Oficyna północna, nakryta dachem mansardowym, zbudowana została w 2. połowie XVIII w. Oficyna południowa utrzymana w charakterze szwajcarsko-willowym, powstała ok. 1830 roku, być może również według proj. K.F. Schinkla. Od zachodu dziedziniec zamykają ozdobne ogrodzenie oraz dawna stajnia koni wyjazdowych i powozowych z połowy XIX w. Pałac od strony wschodniej i południowej otoczony jest przez park, który doskonale wkomponowany został na skarpie głębokiej rynny Jeziora Kwileckiego. Założony na początku XVIII w., przekształcony został w połowie XIX w. w park romantyczno-krajobrazowy.
Obecnie obiekty te powróciły do dawnych właścicieli i poddawane są gruntownemu remontowi z przeznaczeniem na działalność turystyczno-hotelową.

Z pozostałości dawnego folwarku funkcjonującego na potrzeby dworu w części wschodniej zachowała się dawna gorzelnia z 1872 roku wraz ze stodołą, a w części zachodniej folwarku m.in.: budynek rządcówki, stajnia koni roboczych z 1888 roku, obora, chlewnia, stajnia i stolarnia z końca XIX w. W pierwszej połowie XIX w. funkcjonowała również tutaj jedna z pierwszych w kraju cukrowni. Obecnie nie użytkowane gospodarczo są ciekawym świadectwem budownictwa rolno-gospodarskiego z przełomu XIX i XX w.